Yazar: admin

İzmir’in Karşıyaka ilçesinde ehliyetsiz Arzu Döş’ün (43), otomobille Emirhan Çoğalan‘a (2) çarpıp, park halindeki servis otobüsüne sıkıştırarak ölümüne neden olduğu kazaya ilişkin aileye her iki sigorta şirketi tarafından toplam 573 bin 494 lira destekten yoksun kalma tazminatı ödenmesine karar verildi.

Karşıyaka’da yaşayan Saadet ve Mustafa Çoğalan çiftinin oğulları Emirhan’a, 27 Mayıs 2021’de, evlerinin önündeki kaldırımda akülü arabasıyla oynarken manevra yapan ehliyetsiz Arzu Döş’ün kullandığı 35 ALP 548 plakalı otomobil çarptı. Otomobille kaldırımda park halindeki İbrahim Dal’a (50) ait 35 S 02234 plakalı servis otobüsünün arasında sıkışan Emirhan, hastanede hayatını kaybetti. Kazanın ardından gözaltına alınarak tutuklanan Döş, 44 gün sonra adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.

Hazırlanan bilirkişi raporunda, Emirhan’ın da kusurlu olduğu belirtildi. Raporda, Emirhan’ın ‘Yayalar, taşıt yolunu yaya ve okul geçidiyle kavşak giriş ve çıkışlarından karşıya geçmek zorundadır’ hükmünü ihlal ettiği görüş ve kanaatine varıldığı açıklandı.
Soruşturmanın ardından olayla ilgili iddianame hazırlandı. Bilirkişi raporunun aksine iddianamede, Emirhan’ın kusurlu bulunduğuna yer verilmedi. Döş’ün yanı sıra servis otobüsünün sahibi İbrahim Dal da iddianamede sanık olarak yer aldı. Her 2 sanık için ‘Taksirle ölüme neden olma’ suçundan 2’şer yıldan 6’şar yıla kadar hapis cezası istendi.

Ceza davası sona erdi

Karşıyaka 1’inci Asliye Ceza Mahkemesi, görevsizlik kararı vererek dava dosyasının ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verdi. Ağır ceza mahkemesinin de görevsizlik kararı vermesi ile dosya, yeniden Karşıyaka 1’inci Asliye Ceza Mahkemesi’ne geldi.
24 Aralık 2024’te görülen davanın duruşmasında karar çıktı. Hakim, Arzu Döş’e ‘Taksirle öldürme’ suçundan 3 yıl hapis cezası verirken, ehliyeti olmaması ve araç kullanmayı bilmemesi nedeniyle ceza 4 yıla çıkarıldı. Sanığa iyi hal indirimi uygulayan hakim, hapis cezayı 3 yıl 4 aya indirdi.

İbrahim Dal ise ‘Taksirle öldürme’ suçundan 2 yıl hapis cezası alırken, iyi hal indirimiyle ceza 1 yıl 8 aya indirildi. Sürücünün ehliyeti de geri alındı. Ceza üst mahkemede de onanarak kesinleşti.

Yargıtay onadı

Öte yandan aile, avukatları Özcan Çiçek aracılığıyla kazaya karışan araçların zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan iki sigorta şirketine yönelik destekten yoksun kalma tazminatı talebiyle Sigorta Tahkim Komisyonu’na başvurdu. Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti, Emirhan’ın anne ve babası lehine toplam 573 bin 494 lira destekten yoksun kalma tazminatı ödenmesine hükmetti. Sigorta şirketlerinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti, dosyayı inceledi. İtiraz Hakem Heyeti, hakem heyetinin kararını yerinde bularak şirketlerin itirazlarını reddetti.

Şirketler bu karara da itiraz edince dosya bu kez de Yargıtay 4’üncü Hukuk Dairesi’ne gitti. Dosyayı inceleyen Hukuk Dairesi, kararın usul ve kanuna uygun olduğuna, itiraz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına hükmedip kararı kesin olarak onadı.

Otomobiliniz ile yurtdışına seyahat etmek, özellikle Yunanistan tatillerinde çok tercih edilmeye başlandı. Ancak farklı ülkelerin yollarına çıkmadan önce yapılması gereken en önemli hazırlıklardan biri, uluslararası trafik sigortası olarak bilinen Yeşil Kart Sigortası’nı yaptırmaktır.

Pek çok sürücü, pasaport, araç ruhsatı ve gerekli belgeleri hazırlarken Yeşil Kart Sigortası’nın önemini ikinci plana atabiliyor. Oysa bu sigorta, hem yasal bir zorunluluk hem de olası maddi risklere karşı en önemli güvencelerden birisi.

Yeşil Kart Sigortası Nedir?

Yeşil Kart Sigortası, Türkiye’de yaptırılan zorunlu trafik sigortasının uluslararası geçerliliğini sağlayan bir sigorta sistemidir. Sisteme üye ülkelerde meydana gelebilecek trafik kazalarında, üçüncü kişilere verilebilecek bedeni ve maddi zararların ilgili ülkenin mevzuatına göre karşılanmasını sağlar.

Kısacası, aracınızla başka bir ülkede kaza yaptığınızda, karşı tarafa verebileceğiniz zararlar için sizi büyük mali yüklerden koruyan uluslararası bir güvence sunar.

“Sigorta Pahalı” düşüncesi doğru değil

Bazı sürücüler, maliyeti nedeniyle Yeşil Kart Sigortası yaptırmayı gereksiz görebiliyor. Oysa gerçek tam tersidir. Tek bir kazada ortaya çıkabilecek masraflar, sigorta priminin kat kat üzerinde olabilir.

Yeşil Kart Sigortası Nereden Yaptırılmalı?

Yeşil Kart Sigortası’nı gümrük kapılarında yaptırmak mümkün olsa da en doğru ve güvenli yöntem bu sigortayı önceden çalıştığınız sigorta acentesi aracılığıyla yaptırmaktır. Gümrük kapılarında yapılan işlemler çoğu zaman aceleye gelir ve detaylı bilgilendirme alınamayabilir. Ayrıca bu alanlar suiistimale açık olabildiği için, yanlış poliçe düzenlenmesi veya eksik teminat gibi risklerle karşılaşılabilir.

Bu nedenle, güvenilir ve tanıdığınız bir sigorta acentesi üzerinden poliçenizi önceden düzenletmek hem daha sağlıklı hem de daha güvenlidir. Yeşil Kart Sistemi birçok Avrupa ülkesi ile bazı komşu ülkelerde geçerlidir.

Bunun yanında sistem zaman zaman güncellenebildiği için seyahatten önce gidilecek ülkenin Yeşil Kart Sistemi kapsamındaki durumu mutlaka kontrol edilmelidir.

Özetle, yurtdışına kendi aracınızla seyahat edecekseniz Yeşil Kart Sigortası yaptırmak zorundasınız. Bu arada ‘Yeşil Kart Sigortası’ Ülkemizde belirli bir aylık gelirin altındaki kişilere Devletimizin sağladığı Yeşil Kart ile çoğu kez karıştırılıyor. Uluslararası bir terim değilse değiştirilemez mi?

Türkiye Sigorta ve Türkiye Hayat Emeklilik, 2026 yılının ilk altı ayında toplam net kârını geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 48 artırarak 24,5 milyar TL’ye yükseltti. Türkiye Sigorta’nın prim üretimi 94 milyar 213 milyon TL’ye ulaşırken Türkiye Hayat Emeklilik’in BES ve OKS fon büyüklüğü 525 milyar TL’ye çıktı.

Türkiye Sigorta ve Türkiye Hayat Emeklilik, 2026 yılının ilk yarısında güçlü finansal büyümesini sürdürerek piyasa beklentilerinin üzerinde kârlılığa ulaştı.

Türkiye Sigorta, yılın ilk altı ayında net kârını geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 44 artırarak 13 milyar 450 milyon TL’ye yükseltti. Türkiye Hayat Emeklilik’in net kârı ise yüzde 52 artışla 11 milyar 8 milyon TL’ye çıktı. Böylece iki şirketin 1 Ocak-30 Haziran 2026 dönemindeki toplam net kârı yüzde 48 artarak 24,5 milyar TL’ye ulaştı.

Türkiye Sigorta’nın prim üretimi 94,2 milyar TL’ye ulaştı

Türkiye Sigorta, 2026 yılının ilk yarısında prim üretimini geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 30 artırarak 94 milyar 213 milyon TL’ye yükseltirken, pazar payını da yüzde 15 seviyesine taşıdı.

Türkiye Hayat Emeklilik ise yılın ilk altı ayında Bireysel Emeklilik Sistemi (BES) ve Otomatik Katılım Sistemi (OKS) fon büyüklüğünü yüzde 49 artışla 525 milyar TL’ye çıkardı. Şirketin katılımcı sayısı da yaklaşık 5 milyona ulaştı.

Türkiye Hayat Emeklilik, aynı dönemde hayat branşında yüzde 53,4 büyümeyle 20 milyar 270 milyon TL prim üretimi gerçekleştirirken, yüzde 17,7 pazar payına ulaştı.

Aktif büyüklük ve özsermaye artışını sürdürdü

Haziran sonu itibarıyla Türkiye Sigorta’nın aktif büyüklüğü 193,3 milyar TL’ye, özsermaye büyüklüğü ise 61 milyar TL’ye ulaştı. Şirketin özkaynak kârlılığı yüzde 48 olarak gerçekleşti.

Türkiye Hayat Emeklilik’in aktif büyüklüğü 598,4 milyar TL’ye, özsermaye büyüklüğü ise 39,4 milyar TL’ye yükselirken, özkaynak kârlılık oranı yüzde 62 oldu.

Türkiye Sigorta’nın sermaye yeterlilik rasyosu yüzde 213, Türkiye Hayat Emeklilik’in sermaye yeterlilik rasyosu ise yüzde 377 seviyesinde kaydedildi. Bileşik rasyo Türkiye Sigorta’da yüzde 88,34, Türkiye Hayat Emeklilik’te ise yüzde 64,92 olarak gerçekleşti.

İki şirketten 6 milyar TL temettü

Türkiye Sigorta tarafından 2026 yılı içinde 3 milyar TL tutarında nakit temettü dağıtılacak. Şirket ayrıca yüzde 100 bedelsiz sermaye artırımıyla sermayesini 10 milyar TL’den 20 milyar TL’ye yükseltti.

Türkiye Hayat Emeklilik tarafında da 3 milyar TL’lik temettü dağıtımı yapılacak. Şirketin sermayesi ise 5 milyar TL’den 10 milyar TL’ye çıkarıldı.

“Dengeli fiyatlamayla sigorta erişilebilirliğine katkı sağlıyoruz”

Türkiye Sigorta Genel Müdürü Taha Çakmak, 2026 yılının ilk yarısında elde edilen finansal sonuçların güçlü bilanço yapısı, etkin gider yönetimi, mali disiplin ve müşteri odaklı büyüme stratejisinin sonucu olduğunu söyledi.

Şirketlerin yılın ilk yarısında da başarılı finansal performansını sürdürerek tüm paydaşlarına değer üretmeye devam ettiğini belirten Çakmak, “İlk çeyrekte hayat ve hayat dışı sektörlerinde Türkiye Sigorta kârlılıkta birinci, Türkiye Hayat Emeklilik ise ikinci sırada yer aldı” dedi.

İki şirketin hayat ve hayat dışı sektörlerinde adeta birbirleriyle yarıştığını kaydeden Çakmak, yılın ikinci çeyreğinde de kârlılık ve prim üretimindeki lider konumlarını koruduklarını belirtti.

Çakmak, başarının temelinde yılın ilk altı ayında enflasyonla mücadele ve sigorta erişilebilirliğini artırma stratejisi kapsamında uygulamaya alınan kampanyaların, etkin risk yönetiminin, disiplinli fiyatlama politikasının, operasyonel verimliliğin ve değişen ekonomik koşullara hızla uyum sağlayan yönetim anlayışının bulunduğunu söyledi. Bu yaklaşımların finansal başarıyı güçlendirdiğini ve uzun vadeli hedefler için sağlam bir zemin oluşturduğunu ifade etti.

“Rekoru yatırım gelirleri değil, sigortacılığın kendisi yazdı”

2026 yılının ilk yarısındaki yüksek kârlılığın yatırım gelirlerinden değil, sigortacılık faaliyetlerinden kaynaklandığını vurgulayan Çakmak, “Sektör ortalamaları yüzde 110’un üzerindeyken Türkiye Sigorta’nın bileşik oranı üst üste onuncu çeyrekte de yüzde 100’ün altında kaldı. Bileşik oran, yüzde 88’e gerileyerek şirket tarihinin en iyi seviyesine ulaştı. Teknik performans sürdürülebilir kârlılık açısından önemli” diye konuştu.

Enflasyonla mücadele sürecinde şirketlerin finansal gücünü korurken sigortayı ulaşılabilir kılan dengeli bir fiyatlama yaklaşımıyla hareket ettiğini ifade eden Çakmak, Haziran 2026 sonunda yıllık TÜFE’nin yüzde 32,1, sigorta enflasyonunun ise yüzde 15,5 olarak gerçekleştiğini kaydetti.

Sigorta enflasyonunun TÜFE’nin önemli ölçüde altında kaldığına işaret eden Çakmak, “Sektörün lider ve piyasa belirleyici şirketi olarak özellikle bireysel ürün gruplarında aldığımız aksiyonlar, indirimler ve ödeme kolaylığı sağlayan kampanyalar bu tabloya katkıda bulundu” ifadelerini kullandı.

Sağlıkta 10,6 milyar TL, kaskoda 9,9 milyar TL prim üretimi

Türkiye Sigorta’nın yılın ilk altı ayında sağlık sigortalarında 10,6 milyar TL prim üretimine ulaştığını belirten Çakmak, kasko branşındaki prim üretiminin de yüzde 30 artışla 9,9 milyar TL’ye yükseldiğini ifade etti.

Bu sonuçların rekabetçi fiyatlamayla büyümeyi dengeli biçimde yönetme kabiliyetlerini ortaya koyduğunu söyleyen Çakmak, şirketin sigorta enflasyonunun üzerinde reel olarak büyüdüğünü ve bu büyümeyi teknik kâra dönüştürdüğünü kaydetti.

Yatırım portföyünün çeşitlendirildiğini ve sigortaya erişimin artırıldığını belirten Çakmak, 2026 yılının ilk yarısında hedeflerin her alanda gerçekleştirildiğini söyledi.

Enflasyonla mücadele ve “herkes için sigorta” vizyonu doğrultusunda bazı bireysel ürün gruplarında fiyat artışına gitmeden büyümeyi sürdürdüklerini söyleyen Çakmak, “Etkin fiyatlama yönetimi sayesinde yalnızca üretimi büyütmekle kalmadık, sektör liderliğini de güçlendirdik. Bu yaklaşımla daha fazla vatandaş sigorta güvencesiyle buluşturuldu. Sigortanın toplumun her kesimi için erişilebilir hâle getirilmesi hedefi doğrultusunda önemli mesafe katettik” dedi.

Türkiye Sigorta’nın ilk altı aydaki 94 milyar TL’lik prim üretimiyle en yakın rakibine 18 milyar TL fark attığını kaydeden Çakmak, sektörün üçüncü ve dördüncü sıradaki şirketleriyle aradaki farkın ise 40 milyar TL’ye ulaştığını belirtti.

Çakmak, Türkiye Sigorta’nın tarım ile yangın ve doğal afetler branşlarındaki liderliğini de önceki yıllarda olduğu gibi 2026’nın ilk yarısında sürdürdüğünü ifade etti.

“Hedefimiz sigortayı herkes için erişilebilir kılmak”

Temel hedeflerinin sigortayı toplumun her kesimi için erişilebilir hâle getirerek Türkiye’deki sigortalılık oranını artırmak olduğunu vurgulayan Çakmak, farklı gelir grupları ve müşteri segmentlerinin değişen ihtiyaçları doğrultusunda ürün, hizmet ve süreçleri sürekli geliştirdiklerini belirtti.

“Herkes için erişilebilir sigorta” stratejisi kapsamında yılın ilk yarısında çeşitli ürün ve hizmet kampanyalarının hayata geçirildiğini ifade eden Çakmak, kasko ve trafik sigortalarında peşin fiyatına taksit kampanyası düzenlediklerini söyledi.

Şirketin 18-26 yaş arasındaki gençlere yönelik tamamlayıcı sağlık sigortası kampanyası başlattığını belirten Çakmak, hayat sigortalarındaki farkındalığı ve penetrasyonu artırmak amacıyla “bir ay bizden” prim iadeli hayat sigortası kampanyasını hayata geçirdiklerini kaydetti.

Bireysel ürünlere yönelik ödeme kolaylığı ve ek katkı sunan özel kampanyalarla da müşterilerin yanında olduklarını ifade eden Çakmak, dijitalleşme yatırımları, çoklu dağıtım kanalları ve müşteri deneyimini merkeze alan yaklaşımları sayesinde her kademeden müşteriye daha hızlı, kolay ve etkin hizmet sunduklarını söyledi.

“Kârlılık ve prim üretiminde yeni bir eşiğe ulaştık”

Çakmak, sürdürülebilir büyüme ve yüksek kârlılık performansıyla bilançolarını güçlendirmeye devam ettiklerini belirterek “2026 yılının ilk yarısında iki şirket kendi performans seviyelerini yukarı taşıdı. İki şirketin toplam net kârı yüzde 48 artışla 24,5 milyar TL’ye ulaştı. Prim üretim rakamları da kurumsal performansın en somut göstergelerinden biri” şeklinde konuştu.

Türkiye Sigorta’nın halka açıklık oranı yüzde 23,9’a çıktı

Türkiye Sigorta’nın yılın ilk yarısında BIST 50 Endeksi’ndeki tek sigorta şirketi olarak güçlü bir performans sergilediğini kaydeden Çakmak, Türkiye Varlık Fonu’nun gerçekleştirdiği blok pay satışının uluslararası kurumsal yatırımcılardan yoğun talep gördüğünü söyledi.

Payların hızlandırılmış talep toplama yöntemiyle uluslararası kurumsal yatırımcılara satışında, arz edilen tutarın dört katından fazla talep toplandığını belirten Çakmak, Türkiye Varlık Fonu’nun Türkiye Sigorta’daki yüzde 5’lik payının yaklaşık 150 milyon dolar, diğer bir ifadeyle 6,75 milyar TL karşılığında satıldığını ifade etti.

İşlemin tamamlanmasıyla Türkiye Sigorta’nın halka açıklık oranının yüzde 23,9’a yükseldiğini belirten Çakmak, şirketin likiditesinin ve yabancı yatırımcı erişiminin arttığını söyledi.

Türkiye Sigorta ve Türkiye Hayat Emeklilik olarak yalnızca bugünün değil, geleceğin ihtiyaçlarını da gözeten bir anlayışla hareket ettiklerini belirten Çakmak, “Güçlü kurumsal yapımızı sürdürülebilir ve kârlı büyüme hedefiyle desteklemeye devam edeceğiz. Önümüzdeki dönemde ürün çeşitliliğini artırmaya, hizmet kalitesini geliştirmeye, Türkiye’nin ekonomik kalkınmasına katkı sunmaya ve sigortacılığı daha geniş kitlelerle buluşturmaya kararlılıkla sürdüreceğiz” dedi.

Doğal Afet Sigortaları Kurumu (DASK) Genel Sekreteri Balkır Demirkan, DASK’ın kapsamını iklim değişikliğinden kaynaklanan doğal afetleri de kapsayacak şekilde genişletilmesine yönelik çalışmaların sürdüğünü belirtti.

Deprem Risk Yönetiminde İş Birliği Buluşması” için kente gelen DASK Genel Sekreteri Balkır Demirkan, yaptığı açıklamada, TÜİK istatistiklerine göre konut bakımından Türkiye genelinde Zorunlu Deprem Sigortası oranının yüzde 58, Zorunlu Trafik Sigortası oranının ise otomobil için yüzde 93 olduğunu söyledi. Son yıllarda yaşanan sel felaketlerinin ardından DASK’ın kapsamının genişletilmesi konusunun bir süredir hükümetin gündeminde yer aldığını belirten Demirkan, yeni düzenlemeyle depremin yanı sıra sel veya taşkın niteliğindeki su baskını, heyelan, fırtına, dolu, çığ ve orman yangını risklerinin de teminat kapsamına alınmasının öngörüldüğünü aktardı.

Demirkan, Zorunlu Deprem Sigortası’nın Zorunlu Afet Sigortası’na dönüşmesi için yasa değişikliğini beklediklerini ifade ederek, “Özellikle küresel iklim değişikliği doğal afetlerin adedini artırdı ve etki alanını yükseltti. Mevcut sigorta sistemlerinin kapasiteleri buna yetmiyor. Devletlerin kurduğu DASK benzeri havuzlar, çok daha ön plana çıkıyor. Örneğin geçen yıl Kaliforniya’da çok ciddi bir yangın hadisesi oldu ve 45 milyar dolarlık bir zarar oluştu. Dolayısıyla insanlar sigorta yaptırmaya çalışıyorlar.” diye konuştu.

Amerika, Avrupa, Güneydoğu Asya başta olmak üzere dünyada sigortalamanın gerekliliğinin anlaşıldığını ve bu yüzden devletlerin de artık bu koruma havuzlarını giderek büyüttüğünü aktaran Demirkan, şöyle devam etti: “Son 10 yılda ülkemiz deprem dışındaki afet riskleriyle önceki yıllara nazaran daha fazla karşı karşıya kalıyor. Bundan dolayı DASK’ın kapsamının, diğer doğal afetleri de kapsayacak şekilde geliştirilmesine çalışılıyor. Bu yöndeki kanun değişikliği ilgili makamlara sunuldu, TBMM gündemine alınmasını bekliyoruz.”

En yüksek sigortalılık oranı deprem riski olan bölgelerde

Demirkan, sigorta oranının yükselmesinde deprem bilincinin ön planda olduğuna dikkati çekerek, “En yüksek sigortalılık oranı deprem fay hattı üzerinde bulunan illerde. Örneğin Malatya, Van, Muş, Bolu, İstanbul ve Bursa gibi sürekli depremle yaşayan illerimizdeki sigortalılık oranı diğer illerimize göre daha yüksek.” dedi. Geçen yıl merkez üssü Silivri olan 6,2 büyüklüğündeki depremin ardından sigortalama oranında İstanbul başta olmak üzere Tekirdağ, Yalova ve Bursa gibi illerde de arttığını, bunu sürdürülebilir kılmanın önemli olduğunu belirten Demirkan, “DASK olarak elbette yüzde 100 sigortalama oranı hedefliyoruz. Bunun için gösterebildiğimiz en büyük çabayı ortaya koymaya çalışıyoruz. Bölge irtibat ofislerini açmamızdaki temel anlayış da bu.” ifadesini kullandı.

Demirkan, DASK’ın finansal olarak olası Marmara depremine hazır olduğunu belirterek, sözlerini şöyle tamamladı: “DASK, elindeki fon kapasitesiyle ve reasürans korumasıyla büyük depremleri karşılayacak güçte. 6 Şubat 2023’teki Kahramanmaraş merkezli depremde bunu layıkıyla yerine getirdik. Yaklaşık 9 aylık bir sürede 540 bin dosya için toplam 1,6 milyar dolarlık ödeme gerçekleştirdik. Olası Marmara Depremi için de yapılan kümülatif çalışmalara göre hazırlıklarımızı yapmış vaziyetteyiz. Kahramanmaraş depremlerinden çıkardığımız en önemli ders olası büyük depremlere hazırlık oldu.”

NATO’nun geleceği kadar Avrupa’nın ABD olmadan kendi güvenliğini sağlayıp sağlayamayacağı da tartışılıyor. Ortak ordu, savunma sanayisi ve caydırıcılık hedefleri konuşulurken, kıtanın karşı karşıya olduğu siyasi ve stratejik gerçekler bu vizyonun uygulanabilirliğini sorgulatıyor.

NATO’nun geleceği artık yalnızca Rusya tehdidi üzerinden değil, Avrupa’nın ABD olmadan kendi güvenliğini sağlayıp sağlayamayacağı sorusu üzerinden tartışılıyor. Ankara’da gerçekleştirilen NATO Liderler Zirvesi de bu tartışmayı yeni bir aşamaya taşıdı. “NATO 3.0” yaklaşımı kapsamında Avrupa’nın savunma kapasitesi, ABD’nin değişen rolü ve kıtanın yeni güvenlik mimarisi masaya yatırıldı. Ancak asıl soru hâlâ cevap bekliyor: Avrupa gerçekten kendi caydırıcılığını oluşturabilecek mi? Odak Noktası Yazarı Özer Şimşek, ‘NATO’nun Geleceği ve Avrupa Savunması için yeni bir perspektif” başlıklı köşe yazısında bu konuyu ayrıntılı bir şekilde inceliyor ve şu tespiti yapıyor: “Avrupa’nın temel problemi bütçe değil; stratejik akıl. Çünkü ortak tehdit algısı olmayan, siyasi önceliklerini askerî gerçeklerin önüne koyan ve en güçlü müttefiklerinin kabiliyetlerini dahi ideolojik filtrelerle değerlendiren bir kıtanın, ne ortak bir ordu kurması ne de ortak bir savaş doktrini geliştirmesi kolay değil. Tarih, ittifakların yalnızca ortak düşmanla değil, ortak akılla ayakta kaldığını defalarca göstermiştir.”

Geçtiğimiz hafta Ankara, NATO liderler zirvesine ev sahipliği yaptı. Zirvede, “NATO 3.0” olarak tanımlanan yeni güvenlik yaklaşımı çerçevesinde; değişen tehdit algısı, Rusya-Ukrayna savaşının Avrupa güvenlik mimarisine etkileri, ABD’nin önümüzdeki dönemde Avrupa savunmasında üstleneceği rol ve Avrupa’nın kendi savunma kapasitesini nasıl yeniden inşa edeceği kapsamlı biçimde ele alındı. Aslında bugün NATO’nun geleceği tartışılırken asıl cevap aranması gereken soru, Atlantik İttifakı’nın doğu yakasında Avrupa’nın, ABD’nin güvenlik şemsiyesinin giderek daraldığı bir dönemde kendi caydırıcılığını nasıl tesis edeceğidir.

Bu konuda son dönemde yayımlanan çok sayıda askerî düşünce kuruluşu raporu ile Avrupa Birliği kurumlarında yürütülen tartışmalar, büyük ölçüde ortak bir yol haritasında buluşuyor. Buna göre Avrupa’nın, ABD’nin sağladığı istihbarat, uzay, komuta-kontrol ve füze savunması kabiliyetlerini ikame etmesi, ortak bir savunma sanayisi ve uzun vadeli tedarik sistemi oluşturması, yaklaşık 300 bin ilave aktif ve yedek personel üretmesi, doğu kanadında kalıcı ve yüksek hazırlıklı kuvvetler konuşlandırması, İngiltere, Fransa, Türkiye, Norveç ve Ukrayna’yı kapsayan geniş bir Avrupa savunma mimarisi kurması, Fransız ve İngiliz nükleer caydırıcılığını Avrupa güvenliğinin parçası hâline getirmesi ve nihayet Amerikan desteğinin azalacağı varsayımıyla yeni bir Avrupa savaş doktrini geliştirmesi gerektiği savunuluyor.

Kâğıt üzerinde tutarlı görünen bu yaklaşımın, Avrupa’nın siyasi gerçekleri, toplumsal yapısı, sanayi kapasitesi ve stratejik refleksleri dikkate alındığında ciddi “varsayımlara” dayandığını düşünüyorum. Dahası, bu önerilerin önemli bir bölümü bana göre uygulanabilir olmaktan ziyade temenni niteliği taşıyor. Bu nedenle, Avrupa’nın gelecekteki savunma mimarisine ilişkin hâkim yaklaşımın temel varsayımlarını sorgulamak ve bu çerçeveye yönelik başlıca itirazlarımı ortaya koymak istiyorum.

Avrupa’nın ABD güvenlik şemsiyesinin zayıflamasına karşı kendi savunma mimarisini kurması gerektiği yönündeki çağrılar, teorik düzeyde ikna edici görünse de uygulamada ciddi siyasi ve askerî çelişkiler barındırıyor. İstihbarat, uzay, komuta-kontrol ve füze savunması gibi kritik kapasitelere Avrupa içinde en fazla yaklaşan ülkeler Fransa ve İngiltere’dir. Ancak bu iki ülkenin sahip oldukları stratejik yetenekleri sınırsız biçimde ortak kullanıma açacağı varsayımı gerçekçi değil. Merkezi bir Avrupa komuta yapısı kurulması, üye ülkelerin ordularını adeta tek bir devletin eyalet kuvvetleri gibi ortak emir-komuta zincirine bağlamayı gerektirir. Fransa ve İngiltere’nin başat rol talebi, Almanya ve Polonya’nın ağırlık arayışı ve Macaristan gibi ülkelerin farklı güvenlik tercihleri dikkate alındığında, ortak karar kadar emre itaat sorunu da ortaya çıkacaktır. Füze savunmasında belirli stratejik bölgeleri uzun menzilli sistemlerle korumak mümkün olsa bile, seyir füzeleri, yoğun drone dalgaları ve saturasyon saldırılarına karşı bütün Avrupa coğrafyasını katmanlı bir kalkanla kaplamak, finansman kadar teknik kapasite bakımından da olağanüstü güç görünüyor.

Benzer bir iyimserlik Avrupa savunma sanayisinin kısa sürede yeniden ayağa kaldırılabileceği düşüncesinde görülüyor. Avrupa geçmişte güçlü bir imalat sanayisine, geniş bir yan sanayiye ve nitelikli KOBİ ekosistemine sahipti. Ancak son yirmi yılda düşük maliyetli Asya ve özellikle Çin tedarikine yönelme, birçok ülkede üretim altyapısını ve teknik iş gücünü aşındırdı. Savunma sanayisi yalnızca büyük şirketlerin tank, uçak veya füze üretmesinden ibaret değil; binlerce küçük üreticinin hassas parça, elektronik bileşen, kimyasal madde, patlayıcı, motor, rulman ve özel alaşım üretmesi gerekir. Bu zincirin robotik yatırımlarla birkaç yılda kurulması mümkün değil. Ayrıca mühimmat ve patlayıcı üretimi gibi çevresel, hukuki ve güvenlik riski yüksek sektörlere yatırım yapacak girişimci ve KOBİ bulmak da hiç kolay değil. Bu nedenle Avrupa’nın uzun vadeli sipariş vermesi önemli olsa da, siparişin tek başına kaybedilmiş üretim kültürünü, iş gücünü ve tedarik ağını geri getireceği düşüncesi aşırı iyimser görünüyor.

En büyük açmazı ise, insan kaynağı olarak görüyorum. Avrupa’nın 300.000 ilave aktif veya yedek asker oluşturabileceği yönündeki hesaplamalar, demografik ve sosyolojik gerçeklerden büyük ölçüde kopuk. Avrupa Birliği, yıllardır tartışılan birkaç bin kişilik hızlı müdahale kapasitesini dahi siyasi irade, finansman ve görev tanımı sorunları nedeniyle etkili biçimde kuramadı. Böyle bir yapının yüz binlerce genci üniforma altına alması, eğitmesi ve doğu sınırlarında uzun süre konuşlandırması fikri beni sadece gülümsetiyor. Mesele yalnızca maaş değil. Avrupa’nın genç kuşaklarında askerlik mesleğine, disipline, risk almaya ve gerektiğinde cephede savaşmaya yönelik toplumsal isteklilik sınırlı. Avusturyalı, Alman, Slovak veya Macar gençlerin Polonya ya da Baltık sınırlarını korumak için kalıcı biçimde görevlendirileceği varsayımı, Avrupa dayanışmasının gerçek sınırlarını görmezden gelmek anlamına gelmiyor mu? Barış zamanında ortak deklarasyon yayımlamakla, savaş ihtimali karşısında insan hayatını ortak bir siyasi irade adına riske atmak aynı şey değil.

Avrupa savunmasının İngiltere, Fransa, Türkiye, Norveç ve Ukrayna’yı kapsayan geniş bir mimariyle tamamlanacağı düşüncesi de tarafların çıkar farklılıklarını küçümsemek anlamına geliyor. Türkiye’yi savunma tedarik programlarının dışında tutan, siyasi gerekçelerle teknoloji ve finansman paylaşımını sınırlayan bir Avrupa’nın, kriz anında Türkiye’den askerî fedakârlık beklemesi ciddi bir tutarsızlık. Aynı şekilde Fransız ve İngiliz nükleer kuvvetlerinin bütün Avrupa için koşulsuz bir caydırıcılığa dönüşmesi beklenemez. Nükleer silahlar devlet egemenliğinin en son ve en hassas aracıdır. Paris ve Londra bu gücü paylaşsalar bile karşılığında siyasi liderlik, bütçe katkısı ve stratejik yönlendirme talep edecektir. Avrupa’nın ayrıca ABD’den bağımsız bir savaş doktrini geliştirecek ortak kurmay kültürüne sahip olup olmadığı da tartışmalıdır. Son elli yılda kıtanın askerî planlaması büyük ölçüde NATO ve Amerikan sistemleri içinde şekillendi. Bu nedenle Avrupa’nın önündeki sorun yalnızca daha fazla para, asker ve silah bulmak değil; birbirine güvenmeyen devletlerden ortak irade, sanayisizleşmiş ekonomilerden savaş üretimi ve askerî risk almak istemeyen toplumlardan gerçek bir savunma gücü çıkarmaktır.

Avrupa’nın savunma mimarisine ilişkin tartışmalarda dikkat çekici bir başka çelişki ise Türkiye’nin konumlandırılma biçimidir. Bir taraftan Avrupa, ABD’ye olan teknolojik bağımlılığını azaltmak istediğini ilan ederken; diğer taraftan beşinci nesil savaş uçağı KAAN, insansız savaş uçağı Kızılelma, düşük görünürlüklü jet İHA ANKA-3, Akıncı, Bayraktar TB3, Hisar ve Siper hava savunma sistemleri, Atmaca seyir füzesi gibi yüksek teknoloji platformlarını geliştirebilen ve bunları seri üretim ölçeğine taşıyabilen Avrupa dışındaki en önemli NATO ülkelerinden birini siyasi gerekçelerle savunma projelerinin dışında tutmaktadır. Oysa yeni savaş doktrini; insanlı platformlardan çok yapay zekâ destekli insansız sistemlere, sürü drone konseptine, elektronik harbe ve ağ merkezli harekâta dayanıyor. Türkiye bugün tam da bu alanlarda Avrupa’nın en gelişmiş üreticilerinden biri.

Buna rağmen SAFE gibi programlarda Türkiye’nin tedarikçi olarak dahi sisteme tam anlamıyla dahil edilmemesi, Avrupa’nın güvenlik planlamasının stratejik rasyonalite ile değil, siyasi önyargılarla şekillendiğini gösteriyor. Fransa’nın Doğu Akdeniz’den Afrika’ya kadar birçok coğrafyada Türkiye’yi rakip hatta zaman zaman hasım olarak gören yaklaşımı ve Almanya’nın onlarca yıldır güvenlik ve dış politikasını büyük ölçüde Amerikan stratejik tercihleri üzerine inşa etmiş olması, Avrupa’nın ortak savunma vizyonunun önündeki en büyük zihinsel engellerden birkaçı olduğu oldukça açık. Güvenlik mimarisi kurulurken hangi ülkenin hangi teknolojiyi üretebildiği değil, hangi ülkenin siyasi olarak “tercih edildiği” belirleyici oluyorsa, ortaya çıkan yapı askerî olmaktan çok siyasidir. Böyle bir zeminde ise uzun vadeli, sürdürülebilir ve gerçekten caydırıcı bir Avrupa savunma mimarisi inşa etmek son derece güç görünüyor.

Kanaatimce Avrupa’nın temel problemi bütçe değil; stratejik akıl. Çünkü ortak tehdit algısı olmayan, siyasi önceliklerini askerî gerçeklerin önüne koyan ve en güçlü müttefiklerinin kabiliyetlerini dahi ideolojik filtrelerle değerlendiren bir kıtanın, ne ortak bir ordu kurması ne de ortak bir savaş doktrini geliştirmesi kolay değil. Tarih, ittifakların yalnızca ortak düşmanla değil, ortak akılla ayakta kaldığını defalarca göstermiştir.

Kaynaklar:

1. Ben Barry, Douglas Barrie, Henry Boyd, Nick Childs, Fenella McGerty ve diğer IISS uzmanları
   “Defending Europe Without the United States: Costs and Consequences”
   International Institute for Strategic Studies – IISS
   Araştırma raporu, 15 Mayıs 2025, 31 sayfa.
2. Alexandr Burilkov ve Guntram B. Wolff
   “Defending Europe Without the US: First Estimates of What Is Needed”
   Bruegel ve Kiel Institute for the World Economy
   Analiz/politika çalışması, 21 Şubat 2025.
3. Camille Grand
   “Defending Europe with Less America”
   European Council on Foreign Relations – ECFR
   Politika raporu, 3 Temmuz 2024.
4. Ruben Stewart
   “A European Way of War Without the United States”
   IISS – Survival: Global Politics and Strategy
   Haziran 2026, 28 sayfa.
5. Avrupa Komisyonunu White Paper for European Defence – Readiness 2030 ve ReArm Europe programı

Rota Glass, dünyanın önde gelen cam üreticilerinden Saint-Gobain’in Paris’teki global merkezinde gerçekleştirdiği temaslarda ADAS teknolojileri, orijinal oto cam kullanımı, dijital dönüşüm ve sigorta sektörünün beklentilerini masaya yatırdı. Görüşmelerde, güvenli mobiliteye yönelik yeni iş birliği alanları değerlendirildi.

Türkiye’nin oto cam sektöründeki önemli oyuncularından Rota Glass, dünyanın en büyük cam üreticilerinden Saint-Gobain’in Paris’teki global genel merkezini ziyaret ederek sektörün geleceğine yönelik stratejik temaslarda bulundu. Üst düzey yöneticilerin katıldığı görüşmelerde, otomotiv cam teknolojilerindeki dönüşüm, araç güvenliği ve Türkiye pazarındaki gelişmeler kapsamlı şekilde ele alındı. Toplantılarda özellikle ADAS (İleri Sürücü Destek Sistemleri) teknolojilerinin yaygınlaşmasıyla birlikte doğru oto camı kullanımının ve profesyonel kalibrasyon süreçlerinin önemi öne çıktı. Kamera, radar ve sensörlerle donatılan yeni nesil araçlarda, orijinal standartlara uygun cam tercihinin sürüş güvenliği açısından kritik olduğu vurgulandı. Görüşmelerde ayrıca sigorta sektörünün değişen beklentileri, dijital dönüşüm uygulamaları, geleceğin mobilite çözümleri ve Türkiye oto cam pazarının gelişim potansiyeli değerlendirildi. Taraflar, teknolojik dönüşümün sektöre etkileri konusunda karşılıklı görüş alışverişinde bulunurken, uluslararası bilgi ve teknoloji paylaşımının önemine dikkat çekti.

Görüşmeler sektör açısından önemli bir kilometre taşı

Rota Glass Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Cino, Saint-Gobain ile gerçekleştirilen temasların sektör açısından önemli bir kilometre taşı olduğunu belirterek, “Saint-Gobain gibi dünyanın en köklü ve en büyük cam üreticilerinden biriyle gerçekleştirdiğimiz bu toplantı, Türkiye oto cam sektörünün geleceği açısından büyük önem taşıyor. Sektördeki teknolojik gelişmeleri yakından takip ederek ülkemize taşımaya ve müşterilerimize dünya standartlarında hizmet sunmaya devam edeceğiz” dedi.

Sigorta şirketleriyle yürütülen işbirlikleri değerlendirildi

Ziyaret kapsamında, Rota Glass’ın Türkiye’deki faaliyetleri, sigorta şirketleriyle yürütülen iş birlikleri, ADAS kalibrasyon hizmetleri ve sektördeki büyüme hedefleri de Saint-Gobain yöneticileriyle paylaşıldı. Taraflar, önümüzdeki dönemde teknoloji, eğitim ve hizmet kalitesinin artırılmasına yönelik ortak çalışmaların sürdürülmesi konusunda fikir birliğine vardı. Rota Glass, uluslararası iş birlikleriyle Türkiye oto cam sektörüne değer katmayı, güvenli sürüş teknolojilerinin yaygınlaşmasına katkı sağlamayı ve dünya standartlarındaki hizmet anlayışını geliştirmeyi sürdürüyor.

Allianz Trade’in Alacak Tahsil Süresi (DSO) ve Nakit Dönüşüm Döngüsü (CCC) raporuna göre, şirketlerin işletme sermayesini nakde dönüştürme süresi 2025 yılında ortalama 67 güne yükseldi. Raporda, şirketlerin tedarik zinciri dayanıklılığını artırmak amacıyla daha yüksek stok seviyeleri tutmasının bu artışta belirleyici olduğu vurgulandı.

Allianz Trade, şirketlerin işletme sermayesini ne kadar sürede nakde dönüştürdüğünü ortaya koyan yıllık Alacak Tahsil Süresi (Days Sales Outstanding-DSO) ve Nakit Dönüşüm Döngüsü (Cash Collection Cycle-CCC) raporunu yayımladı.

Allianz Trade’in analizine göre küresel nakit dönüşüm döngüsü, 2025 yılında yarım gün artarak 67 güne yükseldi. Böylece şirketlerin üretim ve tedarikçilerine yaptığı nakit ödemeleri, müşterilerinden tahsil ettikleri gelirle dengeleme süresi tarihsel ortalamaların üzerinde kalmaya devam etti.

Raporda, artışın temel nedeninin şirketlerin tedarik zincirlerini güçlendirmek amacıyla daha fazla stok bulundurması olduğu belirtildi.

Artan stoklar nakit dönüşümünü yavaşlatıyor

Rapora göre küresel nakit dönüşüm döngüsü 2025’te 67 güne ulaşırken bu seviye son 10 yıl ortalamasının 3 gün üzerinde ve 2023’te görülen 68 günlük zirveye oldukça yakın gerçekleşti. Allianz Trade, bu eğilimde henüz belirgin bir yavaşlama görülmediğini belirtti.

Allianz Trade İflas Araştırmaları Baş Analisti Maxime Lemerle, küresel nakit dönüşüm döngüsünün yaklaşık yüzde 80’ini stok devir süresinin (Days Inventory Outstanding-DIO) açıkladığını belirterek, şirketlerin operasyonel verimliliği esas alan “just-in-time” yaklaşımından uzaklaşıp dayanıklılığı önceleyen “just-in-case” modeline yöneldiğini söyledi.

Lemerle, daha yüksek stok seviyelerinin kısa vadede nakde dönüşmesi beklenmeyen varlıklara daha fazla sermaye bağlanması anlamına geldiğini, buna karşın şirketlere jeopolitik belirsizlikler, tedarik zinciri aksaklıkları ve küresel ticarette artan parçalanma risklerine karşı daha güçlü koruma ve esneklik sağladığını ifade etti. Tedarik zincirlerinin artık yalnızca maliyet optimizasyonu değil; güvenlik, dayanıklılık ve stratejik esneklik kriterleri doğrultusunda yeniden şekillendiğini kaydetti.

Stok seviyeleri pandemi öncesinin üzerinde

Allianz Trade verilerine göre küresel stok devir süresi (DIO), 2025 yılında 53 gün olarak gerçekleşti. Bu süre 2024’e göre değişmezken pandemi öncesindeki 48 günlük ortalamanın üzerinde kaldı.

Buna karşılık Alacak Tahsil Süresi (DSO) şirketlerin nakit akışı üzerinde ilave baskı oluşturmadı. Küresel ödeme vadeleri geçen yıl sınırlı artışla 56,5 güne yükselirken 2022’den bu yana aynı seviyede seyretti ve pandemi öncesi ortalamanın hâlâ 3 gün altında kaldı.

Sektörler arasındaki ayrışma belirginleşti

Raporda, tedarik zinciri dayanıklılığına yönelik yatırımların sektörler arasında önemli farklılıklar yarattığına dikkat çekildi. Şirketlerin yüzde 25’inde nakit dönüşüm döngüsü 43 günün altında gerçekleşirken diğer yüzde 25’inde bu süre 107 günü aştı. İncelenen 20 sektörün 12’sinde nakit dönüşüm döngüsü uzarken 8 sektörde geriledi.

Nakit dönüşüm döngüsünün en fazla uzadığı sektörlerin başında otomotiv tedarikçileri gelirken kâğıt, metal ve tekstil sektörlerinde de artış görüldü. Buna karşılık ulaşım ekipmanları, bilgisayar ve telekomünikasyon ile enerji sektörlerinde nakit dönüşüm süreleri kısaldı.

Lemerle, özellikle üretim ve sanayi girdileri gibi tedarik zincirindeki kırılmalardan en fazla etkilenen sektörlerin stok tamponlarını artırarak işletme sermayesi ihtiyaçlarını yapısal olarak yükselttiğini belirtti. Buna karşın enerji, ulaşım ekipmanları ile dijital altyapı gibi stratejik sektörlerin ise güçlü fiyatlama gücü, sağlam nakit yaratma kapasitesi, destekleyici sanayi politikaları ve devam eden yapısal talep sayesinde nakit dönüşüm döngülerini kısaltmayı başardığını ifade etti.

2026 için sınırlı artış öngörülüyor

Allianz Trade, 2026 yılında küresel nakit dönüşüm döngüsünde sınırlı bir artış bekliyor.

Raporda, ABD-İran çatışmasından en fazla etkilenen sektörlerde stok devir süresini daha fazla artırabilecek alanın sınırlı olduğu değerlendirilirken yapay zekâ altyapıları ve veri merkezlerine yönelik özel sektör yatırımlarının bilgisayar, telekomünikasyon, yazılım ve bilgi teknolojileri sektörlerini destekleyerek ekonominin önemli bölümünde nakit dönüşüm döngüsü üzerindeki baskıyı azaltmasının beklendiği belirtildi.

Maxime Lemerle, enerji güvenliği, stratejik stoklar ve tedarik zinciri dayanıklılığını güçlendirmeye yönelik adımlar ile çatışmanın doğrudan etkilerinin küresel stokta kalma süresini yaklaşık 2 gün artırmasının beklendiğini söyledi.

Lemerle, hesaplamalarına göre stok devir süresindeki her 1 günlük artışın küresel nakit dönüşüm döngüsünü yaklaşık 1,16 gün yükselttiğini belirterek buna rağmen beklenen artışın 2022’de yaşanan şok sonrasında nakit dönüşüm döngüsünde görülen 5 günlük yükselişe kıyasla oldukça sınırlı kalacağını ifade etti.

Türkiye Sigorta Birliği (TSB) verilerine göre, 2026 yılı Haziran sonu itibarıyla katılım sigortacılığı sektörünün toplam prim üretimi geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 50,1 artarak 48,8 milyar TL’ye yükseldi. Üretimin büyük bölümünü hayat dışı branşı oluşturdu.

Türkiye Sigorta Birliği’nin (TSB), üye şirketlerden derlediği 2026 yılı Haziran sonu verilerine göre katılım sigortacılığı sektörü büyümesini sürdürdü. Sektörün toplam prim üretimi, geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 50,1 artış göstererek 48 milyar 843 milyon 620 bin 674 TL olarak gerçekleşti.

Verilere göre, katılım sigortacılığı prim üretiminde en büyük payı hayat dışı branşı aldı. Hayat dışı sigortalar, 46 milyar 997 milyon 984 bin 526 TL prim üretimiyle toplam üretimin yaklaşık yüzde 96’sını oluşturdu.

Hayat branşında ise prim üretimi 1 milyar 845 milyon 636 bin 148 TL seviyesinde gerçekleşirken, toplam üretim içerisindeki payı yüzde 3,8 oldu.

Detaylı bilgiye https://www.tsb.org.tr/tr/istatistik/katilim-sigorta-verileri/katilim-sigortaciligi-prim-adet adresinden ulaşabilirisiniz.

Türkiye sigorta sektörünün 2026 yılı Haziran sonu verileri açıklandı. Toplam prim üretimi, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 29 artarak 743,9 milyar TL’ye ulaştı. Hayat dışı branşlar üretimin büyük bölümünü oluştururken, hayat sigortalarında da güçlü büyüme sürdü.

Türkiye sigorta sektörünün 2026 yılı Haziran sonu prim üretim istatistikleri açıklandı. Üye şirketlerden derlenen verilere göre, sektörün toplam prim üretimi geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 29 artış göstererek 743 milyar 851 milyon 877 bin 76 TL seviyesine yükseldi.

Verilere göre, sektörün en büyük payını 629 milyar 44 milyon 156 bin 815 TL ile hayat dışı sigortalar oluşturdu. Hayat sigortaları tarafında ise prim üretimi 114 milyar 807 milyon 720 bin 261 TL olarak gerçekleşti.

Haziran sonu itibarıyla açıklanan rakamlar, sigorta sektörünün büyümesini sürdürdüğünü ve hem hayat hem de hayat dışı branşlarda prim üretiminin artmaya devam ettiğini ortaya koydu. Özellikle hayat dışı sigortalardaki güçlü performans, toplam üretimde belirleyici olurken, hayat sigortaları da sektöre önemli katkı sağlamayı sürdürdü.

Detaylı bilgi için https://www.tsb.org.tr/tr/istatistik/genel-sigorta-verileri/prim-adet adresini ziyaret edebilirsiniz.